Yasak Özlem

Bazı özlemler vardır,kin gibi insanın en içinden beslenir. Vuslatı felaket telakki eden akıl karşısında, çoğu zaman yüreğin merhametinde durgunlaşır, lâl olur. Lâl olur,lakin bitmez ince hastalık olur, derinden ilerler. Bu hastalığa yakalanmış biçare ruh ne zaman yanlız kalsa,azgın duyguların kamçılarına maruz kalır,ezilir,gurursuzlaşır,isyana zorlanır. İsyan bir adım ötede,vuslata çağırsa da,o bu yasak özlemin çaresisizliğinin çaresininin sabır oldugunu bilir, içindeki yangında eriyen butun benliğine rağmen kıvranır,ağlar,sınırsız acı çeker de, hâlini belli etmez. Önce bitmez zanneder, Sonra biter zanneder, Sonra bitmiş zanneder, Sonra haykırarak "bitsin artık yeter" ister, Sonra çaresiz ve sessizce bitmesini istemek ister, En son da gülerek bitmesin ister... Sona kadar sabır der, Ağlar,sızlar,kıvranır da, Hâlini kimsecikler bilmez... SessizSaat